W przeciągu jednego tygodnia świat może się komuś obrócić o 180 stopni... Może stracić tych, z którymi wiązał najbliższe lata, a nawet całe życie... Trudno się wówczas dziwić smutkowi/rozpaczy, który może wypełnić jego duszę, odebrać chęci do dalszego życia...

A my z czego się smucimy? Czy ten smutek/zły humor wynika naprawdę z poważnej sprawy?

Jake ma wszystko. Jest kapitanem drużyny koszykarskiej w swoim liceum, ma mnóstwo kolegów i najpiękniejszą dziewczynę w szkole. Roger jest jego przeciwieństwem i obiektem drwin. Dawniej Jake i Roger byli przyjaciółmi, jednak ich drogi rozeszły się. Osamotniony i zdesperowany Roger odbiera sobie życie na oczach Jake'a i innych uczniów. Wydarzenie to wstrząsnęło Jakiem i sprawiło, że zaczął on poszukiwać odpowiedzi na pytanie, czy mógł zapobiec śmierci przyjaciela.

A jak my postrzegamy ludzi z naszego środowiska?
Czy potrafimy dostrzec tych, którzy potrzebują naszego zainteresowania/pomocy?
Czy wybieramy tylko tych, z którymi jest nam miło?